[นิยายYaoi]The world under darkness 1.1

-pink-hinamori-((ท่านเอ็ดเฟ้ย=__,=+)) View my profile

[นิยายYaoi]The world under darkness 1.1

posted on 07 Dec 2011 19:25 by hinamori-hikari

เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของความบ้า(?)555

ใครยังไม่เคยอ่านตอนแรก ไปอ่านได้ตามลิ้งค์เลยนะ

[นิยายYaoi]The world under darkness

ถึงจะจั่วหัวว่าYaoiตัวบักเป้ง แต่ก็ไม่มีร๊อกฉากอย่างงั้น

เพราะนี่มันเรื่องของบาทหลวงฮร่ะ555

เอาแค่ก๊าวจายส่วนตัว(ของผู้แต่ง)พอ555

แต่ใครจะจิ้นต่อยอด อัพทูยูว

มาลงตอนต่อแล้วจ่ะ

ถามว่าทำไมถึงเป็น 1.1?

ก็เพราะตัดมาแค่ครึ่งตอนอ่ะดิ//แคะขี้มูก #โดนเสย

เรื่องของเรื่องคืออยากอัพบล็อคแต่ไม่มีอะไรอัพอ่ะ=__=

เอ้า เวิ่นเว้อซะนาน แปะเลยเนาะ

บทที่1.1

มานึกย้อนไปแล้ว การเก็บหมามาเลี้ยงเพราะสงสารนี่ มันก็ได้ทั้งเพื่อนแท้และภาระอีก20กว่าปีเลยนี่หน่า(ภาคต้น)

วันนี้เป็นอีกวันอาทิตย์ ที่ชาวบ้านต่างพากันเข้าโบสถ์อย่างหนาแน่น เพื่อร่วมพิธีมิซซา เช่นทุกอาทิตย์ และอาทิตย์นี้ เด็กหนุ่มวัย20 เจ้าของเรือนผมสีรัตติกาล และนัยน์ตาสีมรกต ก็ยังคงวิ่งวุ่นไปกับการเตรียมอุปกรณ์ต่างๆที่จำเป็นต้องใช้ในพิธี ไหนจะแต่งองค์ให้บาทหลวง ยิ่งคนมาก ทุกอย่างยิ่งดูวุ่นวายเสียเหลือเกิน

“โร วันนี้ก็ลำบากเจ้าอีกแล้ว...ขอบใจนะ” ชายแก่ร่างท้วม ใส่ชุดยาวสีขาวบริสุทธิ์ มีประคำกางเขนทองประดับบ่งบอกสถานะทางศาสนจักร....เขาคือคาดินัลแห่งลอนดอน

“อา ไม่ครับ ท่านคาดินัล เป็นหน้าที่ของนักบวชเช่นข้าอยู่แล้ว ในการรับใช้ศาสนจักร ฉะนั้น ต่อให้ลำบากกว่านี้ข้าก็ยินดีครับ” เด็กหนุ่มกล่าวด้วยท่าทีนอบน้อมตามแบบผู้น้อย

“อืม....งั้นรึ....” คาดินัลกล่าวพลางเงียบครุ่นคิดบางอย่างในใจนานมาก จนโรต้องเรียกเบาๆ

“ท่านคาดินัล....ท่านคาดินัลขอรับ?....ท่านคาดินัล” เมื่อถูกเรียกมากๆ ชายชราก็รู้สึกตัว

“อ้อ อะ เอ่อ....ไม่มีอะไรหรอก...วันนี้เจ้าไปพักเถอะโร แล้วก็....พรุ่งนี้หลังมิซซาเช้า ไปหาข้าที่หอประชุมด้วย ข้ามีงานชิ้นนึง...อยากจะไหว้วานเจ้าซักหน่อย” ว่าพลางยิ้มอ่อนโยนตามแบบฉบับบาทหลวง

“รับทราบครับ...ขอให้พระพรของพระบิดา จงสถิตอยู่กับท่าน...” ว่าพลางค้อมคำนับอย่างนอบน้อม

“และสถิตอยู่กับท่านด้วย...” คาดินัลกล่าวยิ้มๆ ก่อนจะหมุนตัวเดินกลับไป

“พรุ่งนี้เหรอ...งานอะไรกันนะ...” โรครุ่นคิดอย่างนึกสงสัย แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร พลางเดินกลับไปยังที่พักของตน

.....โดยที่ไม่รู้เลยว่า งานครั้งนี้ จะเปลี่ยนชะตาชีวิตของเขาไปมากมายจนเจ้าตัวไม่คาดคิด....

“ขออณุญาตครับ” เสียงเคาะประตูสามทีดังขึ้น ก่อนที่บาทหลวงชราจะส่งเสียงตอบ

“อื้ม” เมื่อได้รับอณุญาต โรก็ไม่รอช้า เปิดเข้ามาเบาๆอย่างมีมารยาท ก่อนคำนับผู้อาวุโสกว่า

“ขอให้พระพรของพระบิดา จงสถิตอยู่กับท่าน…อรุณสวัสดิ์ครับท่านคาดินัล” ยิ้มให้บาทหลวงชราผู้ค้อมรับเขาเล็กน้อย

“และสถิตกับท่านด้วย......มาเร็วดีนี่นะโร” กล่าวชมสักเล็กน้อย ก่อนจะเดินไปนั่งที่โต๊ะประจำตำแหน่ง

“ก็ ท่านเรียกข้ามาที่นี่ แปลว่าคงเป็นงานสำคัญใช่มั้ยล่ะครับ” ยิ้ม

“อืม...ใช่” สิ้นคำตอบรับ บาทหลวงชราก็ปรบมือสามที ก่อนที่เหล่าคณะสงฆ์และคาดินัลต่างเมือง จะพากันเดินเข้าห้องประชุมทีละคนๆ และนั่งประจำตำแหน่งตน ท่ามกลางความฉงนของโร

“เด็กคนนี้สินะครับ คาดินัลแห่งลอนดอน...” คำถามแรกเริ่มขึ้น หลังจากคาดินัลแห่งวาลาเชีย มองสำรวจโรซักพัก

“ดูท่าทาง....อ่อนแออ้อนแอ้นแบบนี้ จะไหวรึครับท่าน?” บิชอพ ออฟ ปารีส เอ่ยปากเสริมคาดินัลแห่งวาลาเชีย

“ไม่หรอก...เด็กคนนี้ มีดีกว่าที่พวกท่านเห็นแน่นอน” บาทหลวงชรายิ้มบางอย่างมั่นใจ ก่อนจะวางท่าทีเป็นทางการ จ้องโร

“โรเร็ม เจเนอวาล พรีส ออฟ ลอนดอน....ต่อจากนี้ ข้ามีภารกิจสำคัญให้เจ้าทำ” กล่าวพลางหยิบสาส์นประทับตราศาสนจักรวาติกันออกมา เมื่อเห็นเช่นนั้น เด็กหนุ่มก็พอเดาออก ว่าภารกิจนี้ไม่ธรรมดาแน่นอน

“ครับ...” ว่าพลางคุกเข่าลงข้างนึง เอามือทาบไว้บนอกท่าน้อมรับ

เห็นดังนั้น บาทหลวงชราจึงยืนขึ้น กางสาส์นนั้นออกมา แล้วเริ่มว่าความตามที่เขียนไว้

“....เนื่องด้วยเวลานี้ ทรานซิลวาเนียกำลังตกอยู่ในภาวะวิกฤต....ข้าจึงต้องการนักบวชที่พร้อมลุยงาน ทุกสถานการณ์หนึ่งคน มาร่วมในหน่วยสอดแนมพิเศษที่จัดตั้งขึ้น เพื่อแฝงตัวเข้าไปสืบข่าวคราว ยังหมู่บ้านที่อยู่ใกล้ๆปราสาทบราน....ข้าหวังว่า พวกท่านคงจะหาผู้ที่เหมาะสม มารับภารกิจสำคัญนี้ได้ไม่ยาก เพราะข้ารับใช้แห่งองค์พระผู้เป็นเจ้า ล้วนมีความกล้าหาญเด็ดเดี่ยว และเสียสละในตัวอยู่แล้ว....ขอให้พระพรของพระบิดา จงสถิตอยู่กับท่าน....

ลงชื่อ

สมเด็จพระสันตะปาปา “

ทันทีที่ชายชราอ่านจบ โรก็รู้ชะตากรรมตัวเองในทันที

“เอ่อ....ตัวแทนนักบวชไปสอดแนมนั่น....ทะ ท่านคงไม่ได้หมายถึง......” ยิ้มเจื่อน หน้าเริ่มซีด

“ใช่...เจ้านั่นล่ะโร เจ้าคือตัวแทนของเมืองเรา และข้าก็มั่นใจ...ว่าข้าเลือกไม่ผิด”